Είναι μια ουσία με καλές ιδιότητες πρόσφυσης. Με την πρόσφυση και τη συνοχή, η επιφάνεια συνδέεται ώστε να λειτουργεί ως συνδετικό αντικείμενο.
Μια οργανική ή ανόργανη, φυσική ή συνθετική ουσία των ίδιων ή δύο ή περισσότερων ομοιογενών ή ετερογενών αντικειμένων (ή υλικών), που συλλογικά αναφέρονται ως κόλλα ή κόλλες, κόλλες και συνήθειες αναφέρονται απλά ως κόλλες.
Διαλύεται σε φυσικές ενώσεις πολυμερών (άμυλο, κόλλα ζωικής επιδερμίδας, κόλλα κόκαλας, φυσικό ελαστικό κλπ.), Συνθετικές πολυμερείς ενώσεις (εποξική ρητίνη, φαινολική ρητίνη, ρητίνη ουρίας-φορμαλδεΰδης, πολυουρεθάνη και άλλες θερμοσκληρυνόμενες ρητίνες, πολυβινυλακετάλη, ρητίνη υπερχλωραιθυλενίου , κλπ. Θερμοπλαστική ρητίνη, συνθετικό καουτσούκ όπως καουτσούκ νεοπρενίου ή νιτριλίου ή ανόργανες ενώσεις (πυριτικό, φωσφορικό, κτλ.) Τα μέσα σκλήρυνσης, επιταχυντές, ενισχυτικά μέσα, παράγοντες απελευθέρωσης ολεφινών, πληρωτικά και τα παρόμοια ενσωματώνονται συχνά στο συγκολλητικό υλικό σύμφωνα με τις απαιτήσεις της χρήσης.Συμφώνως προς το σκοπό της ταξινομήσεως, μπορεί επίσης να διαχωρίσει θερμή κόλλα, στεγανωτικό, δομικό συγκολλητικό και ούτω καθεξής.Σύμφωνα με τη μέθοδο χρήσεως, υπάρχουν κόλλες σκληρυνόμενες σε θερμοκρασία δωματίου, συγκολλητικές ουσίες ευαίσθητες στην πίεση και τα παρόμοια. Η κόλλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύνδεση ανόμοιων υλικών και υλικών φύλλων και η κατανομή τάσεων στον αρμού είναι ομοιόμορφη. Χρησιμοποιείται συνήθως εποξειδική ρητίνη, νεοπρένιο και σφραγιστικό στην κατασκευή και επισκευή εμπορευματοκιβωτίων.
Μεταξύ των πολυμερών, μεταξύ των πολυμερών και μη μέταλλα ή μέταλλα, μεταξύ των μετάλλων και των μετάλλων και μεταξύ των μετάλλων και των μη-μετάλλων, υπάρχει ένα πρόβλημα διεπιφανειακής σύνδεσης μεταξύ πολυμερών υποστρωμάτων και διαφορετικών υλικών. Η συγκόλληση είναι ένα είδος τεχνολογίας με ισχυρή πληρότητα και πολύπλοκους παράγοντες που επηρεάζουν και η υπάρχουσα θεωρία δεσμών βασίζεται σε μια συγκεκριμένη πτυχή για να εξηγήσει την αρχή της, οπότε η μόνη ολοκληρωμένη θεωρία μέχρι στιγμής δεν είναι διαθέσιμη.
